θυρεοειδης αδενας

κατηγοριοποιηση της παθησης

Ο θυρεοειδής αδένας είναι ένα πολύ σημαντικό όργανο του ενδοκρινικού συστήματος που σχετίζεται με πολλές από τις λειτουργίες του ανθρώπινου οργανισμού.

Εδράζεται στον τράχηλο,μπροστά από την τραχεία και τον οισοφάγο και το φυσιολογικό του βάρος κυμαίνεται από 18-25 γραμμάρια,

Ο θυρεοειδής αδένας ρυθμίζει την όρεξη,το σωματικό βάρος,την απάντηση του σώματος στις μεταβολές της θερμοκρασίας ακόμα και την μεταβολή της διάθεσης.

Οι παθήσεις του αδένα περιλαμβάνουν τις διαταραχές της λειτουργείας του (υποθυρεοειδισμός και υπερθυρεοειδισμός), φλεγμονές, τη διάχυτη αύξηση των διαστάσεών του και την ανάπτυξη καλοήθων και κακοηθών νεοπλασμάτων.

Οι διαταραχές της λειτουργίας του αδένα είναι πεδίο ενασχόλησης του ενδοκρινολόγου, ο οποίος θα κρίνει και θα καθοδηγήσει τον ασθενή σωστά.Ο ρόλος του χειρουργού ξεκινά μετά την διάγνωση της διάχυτης αύξησης του θυρεοειδούς αδένα (βρογχοκήλη) και των νεοπλασμάτων.

ΒΡΟΓΧΟΚΗΛΗ

Ως βρογχοκήλη ορίζεται η άυξηση των διαστάσεων του αδένα.Οι αιτίες είναι αρκετές και περιλαμβάνουν την έλλειψη ιωδίου (ιωδιοπενικές βρογχοκήλες) και την φλεγμονή.

Η διάχυτη αυτή αύξηση των διαστάσεων του θυρεοειδούς διακρίνεται και με βάση την υπερλειτουργία του οργάνου σε τοξικές και μη τοξικές.Στις τοξικές υπερπαράγεται θυροξίνη, η κύρια ορμόνη που παράγει ο θυρεοειδής, και ο ασθενής είναι υπερθυρεοειδικός.Στις μη τοξικές η διόγκωση του αδένα είναι προοδευτική και ασυμπτωματική αρχικά.

Η διόγκωση αυτή προκαλεί πιεστικά φαινόμενα στην τραχεία και τον οισοφάφο μακροπρόθεσμα και πρέπει να αντιμετωπίζεται  από τον χειρουργό,ώστε να αποφεύγονται επιπλοκές που πολλές φορές απειλούν και την ζωή του ασθενούς.

Ειδικά για τις τοξικές βρογχοκήλες (πχ νόσος Graves) πρέπει ο ενδοκρινολόγος να είναι ιδιαίτερα προσεκτικός και να κατευθύνει σωστά και έγκαιρα τον ασθενή στον χειρουργό ώστε να αποφεύγονται σοβαρές επιπλοκές απο το καρδιαγγειακό σύστημα και τον σκελετό.

ΚΑΛΟΗΘΗ ΝΕΟΠΛΑΣΜΑΤΑ

Τα καλοήθη νεοπλάσματα η αλλιώς όζοι είναι διογκώσεις μεμεονωμένες του θυρεοειδικού παρεγχύματος.Οι όζοι αυτοί οι οποίοι διαγιγνώσκονται υπερηχογραφικά αποτελούνται κυρίως από υγρό το οποίο λέγεται κολλοειδές και παράγεται από τα θυρεοειδικά κύτταρα. Δεν είναι όλοι οι όζοι υποψήφιοι για εξαίρεση χειρουργική.Ο ενδοκρινολόγος οφείλει νε τους παρακολουθει και να προσπαθεί αρχικά με θεραπεία να τους ελέγξει. Εαν το μέγεθος αυξάνεται και ο όζος αρχίζει να έχει ύποπτα υπερηχογραφικά στοιχεία τότε ο ασθενής πρέπει να συμβουλευτεί και τον χειρουργό.

ΚΑΚΟΗΘΗ ΝΕΟΠΛΑΣΜΑΤΑ

Η ανάπτυξη κακοήθειας στον θυρεοειδή αδένα είναι ένα πολύ μεγάλο πεδίο αντιπαράθεσης και έρευνας. Η διάγνωση των κακόηθων νεοπλασμάτων του θυρεοειδή έχει αυξηθεί λόγω της αύξησης του ελέγχου ρουτίνας του θυρεοειδούς αδένα στον οποίο υποβάλλονται πολλοί.

Τα νεοπλάσματα αυτά διακρίνονται σε θηλώδη,θυλακιώδη,μυελοειδως και αναπλαστικά.

Η μορφολογία τους ποικίλει και η διάγνωση τίθεται από τον υπερηχογραφικό έλεγχο,την παρακέντηση με λεπτή βελόνη (FNA) και τον εργαστηριακό έλεγχο.

Ολα τα κακοήθη νεοπλάσματα πρέπει να αντιμετωπίζονται με το σωστό χειρουργείο και από τον κατάλληλο χειρουργό με εμπειρία.

Η πλειοψηφία των νεοπλασμάτων είναι τα θηλώδη και αν αντιμετωπιστούν με τον σωστό τρόπο, ο ασθενής ιάται.

ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΕΣ ΕΠΕΜΒΑΣΕΙΣ

Η επέμβαση εκλογής είναι η ολική θυρεοειδεκτομή για τις παθήσεις του αδένα.Οι επεμβάσεις για την κακοήθεια μπορεί περιλαμβάνουν προφυλακτικό ή και θεραπευτικό λεμφαδενικό καθαρισμό των διαμερισματων του τραχήλου.Οι επεμβάσεις αυτές απαιτούν δεξιότητα και εμπειρία καθώς πρέπει να προστατευθούν τα παλίδρομα λαρθγγικά νεύρα που είναι υπεύθυνα για την φώνηση και τα παραθυρεοιδή σωμάτια που είναι υπεύθυνα για την πολύ σημαντική ομοιοστασία του ασβεστίου στον οργανισμό.