Παθήσεις Στομαχου – Οισοφαγου

Διάγνωση και Θεραπεία

Οι παθήσεις του οισοφάγου επηρεάζουν εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο και στις περισσότερες περιπτώσεις, μπορούν να θεραπευτούν χωρίς την υποβολή του πάσχοντα σε χειρουργικές επεμβάσεις, απλώς και μόνο με τη λήψη φαρμάκων και αλλαγές στον τρόπο ζωής. Υπάρχουν όμως και παθήσεις του οισοφάγου που η χειρουργική θεραπεία είναι μονόδρομος.

Τις τελευταίες δεκαετίες οι χειρουργοί έχουν αφοσιωθεί στην τελειοποίηση τεχνικών προκειμένου να τις καταστήσουν ασφαλέστερες για τον ασθενή, με απώτερο στόχο τη γρηγορότερη ανάρρωσή του, ενώ στις περιπτώσεις καρκίνου, τη μεγαλύτερη επιβίωσή του. Στο δυτικό κόσμο, πλέον, η γενική χειρουργική αλλάζει μορφή καθώς παθήσεις συγκεκριμένων οργάνων αντιμετωπίζονται από εξειδικευμένους ιατρούς. Στο πλαίσιο αυτό, η χειρουργική του οισοφάγου αποτελεί μία ξεχωριστή οντότητα. Πρόκειται για την εξειδίκευση της γενικής χειρουργικής που ασχολείται με την αντιμετώπιση όλων των χειρουργικών παθήσεων που αφορούν στον οισοφάγο, τόσο τις καλοήθεις όσο και τις περιπτώσεις που έχουμε να αντιμετωπίσουμε κάποια νεοπλασία του οργάνου αυτού.

Ο ρόλος του οισοφάγου είναι η προώθηση της τροφής από το στόμα στο στομάχι. Η διαδικασία αυτή εκτελείται με τη βοήθεια των δύο σφιγκτήρων που υπάρχουν στα δύο άκρα του, οι οποίοι οδηγούν την τροφή στο στομάχι και κλείνουν μετά την κατάποση, εμποδίζοντας την επαναφορά της τροφής στο στόμα.

Οι διαταραχές στην κατάποση, προσωρινές ή χρόνιες, είναι στην πλειονότητα των περιπτώσεων αποτέλεσμα της αχαλασίας και της γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης (ΓΟΠ). Σπανιότερα, μπορεί να προκληθούν από άλλες αιτίες, όπως μυϊκά ή νευρολογικά προβλήματα, τραυματισμούς ή καρκίνο.

Η αχαλασία είναι μία πάθηση κατά την οποία ο οισοφάγος χάνει την ικανότητα προώθησης στερεών ή υγρών τροφίμων στο στομάχι. Ο κάτω οισοφαγικός σφιγκτήρας παραμένει κλειστός κατά τη διάρκεια της κατάποσης, οπότε τα τρόφιμα παλινδρομούν και ο ασθενής παρουσιάζει δυσφαγία. Η θεραπεία, ανάλογα με τον ασθενή, μπορεί να είναι αρχικά ενδοσκοπική από τον ειδικό γαστρεντερολόγο, είτε με ενέσεις botox μέσα στο σφιγκτήρα, είτε με διαστολή του σφιγκτήρα με μπαλόνι. Σε περιπτώσεις που αποτύχουν οι παραπάνω θεραπείες, η οριστική θεραπεία είναι η χειρουργική, η οποία ονομάζεται Οισοφαγο-μυοτομή κατά Heller. Σκοπός της είναι η πλήρης διατομή των μυϊκών ινών του κατώτερου οισοφαγικού σφιγκτήρα, ώστε αυτός να μπορεί να χαλαρώνει και η τροφή να καταλήγει στο στομάχι. Η μυοτομή Heller εκτελείται λαπαροσκοπικά, με τομές 4-5 χιλιοστών, με αποτέλεσμα την ελαχιστοποίηση του πόνου μετεγχειρητικά και της απώλειας αίματος. Η λαπαροσκοπική μυοτομή έχει πολύ υψηλά ποσοστά επιτυχίας (95%), ενώ οι ασθενείς υφίστανται την ελάχιστη ταλαιπωρία, καθώς νοσηλεύονται μόνο για 24ώρες και επιστρέφουν στις καθημερινές δραστηριότητές τους σε 3-5 ημέρες.